Bright colors, sad thoughts

Αυτός ο μήνας μπήκε κάπως απροσδόκητα.

Με ένα νέο δυσάρεστο και ίσως δυσοίωνο μέσα σε μία θολή ατμόσφαιρα. Όπως ανοίγει τα φτερά του ένα πουλί και πετάει μακριά, έτσι κάπως, αναρωτιέμαι μήπως είναι ένα σημάδι και αυτό.

Με μια βόλτα στη θάλασσα χωρίς όμως να την αγγίξω.

Με πολύ φως και ανάμεικτα συναισθήματα. Χαμένη κάπου σε νέες αρχές και άνω τελείες. Σε χρώματα έντονα και φωτεινά ή σε αποχρώσεις της σέπιας, θολές και νοσταλγικές.

Πόσο μακριά είναι ακομά το καλοκαίρι… Πόσο μακριά πίσω μας η ανεμελιά;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s