A lesson I learned today

Σήμερα πέρασα όλη την ημέρα μου (και ακόμη δεν έχω τελειώσει) προσπαθώντας να διεκπεραιώσω κάποιες επαγγελματικές εκκρεμότητες.

Η όλη διαδικασία είναι πολύπλοκη, χαοτική, με εξαιρετικά γραφειοκρατικές διαδικασίες (τόοσο συνοπτικές που δεν έχω καταλάβει καλά καλά τι έχω υποβάλλει ακριβώς), αλλά και εξαιρετικά καλή για τη διατήρηση της σιλουέτας μου, εφόσον ανεβοκατέβηκα και εγώ δεν ξέρω πόσες φορές τις σκάλες, πόση απόσταση διένυσα από το ένα κτίριο στο άλλο, κοκ.

Αυτό που μου έκανε εξαιρετική εντύπωση, λοιπόν, είναι το πόσο ολιγαρκής και αυτάρκης μπορεί να είναι ένας άνθρωπος. Ένας από τους υπαλλήλους που με εξυπηρέτησε, χρησιμοποιούσε ένα μολύβι το οποίο πλέον ήταν πολύ μικρό και το οποίο έξυνε πολύ μεθοδικά· ένα στυλό bic που το μελάνι του είχε σχεδόν τελειώσει και το σκηνικό συνόδευε η ξύστρα. Δεν ξέρω εάν στο συρτάρι του είχε εφόδια αλλά σε εποχή που κυριαρχεί η αφθονία, οι ατελείωτες επιλογές και η πλεονεξία, το συγκεκριμένο γεγονός μου προξένησε τρομερή εντύπωση.

Και θα επιλέξω να σκεφτώ, γιατί θέλω να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο, ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν ήταν μίζερος, αλλά ολιγαρκής και διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει στο έπακρο τα resources που διέθετε.

And that is a lesson I learned today.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s