The road less travelled

Τελικά, σε μια σχέση τι είναι αυτό που έχει σημασία?

Όταν περνούν πια τα χρόνια. Όταν η συνήθεια, ο χρόνος και η φθορά είναι εκείνα τα στοιχεία που σου λένε ότι πρέπει να προχωρήσεις, ότι κάτι δεν πάει καλά. Εσύ περίμενες, ότι θα ήταν η απιστία, ότι θα τελείωνε η αγάπη, ότι κάτι άλλο μη περαιτέρω δεν θα σε άφηνε να ζήσεις με αυτόν που είσαι μαζί.

Τι γίνεται όταν μένει η αγάπη, αλλά είναι μοναχή? Τι είναι εκείνο που πήγε στραβά? Δεν ήταν κοινά τα όνειρα? Ήταν ο καθένας χαμένος και χωμένος στη ζωή του? Κι αν ναι, η αγάπη μπορεί από μόνη της να κάνει θαύματα? Μπορεί να γιατρέψει πληγές, να επουλώσει τραύματα και τελικά να δώσει ξανά πνοή?

Δεν έχω τις απαντήσεις. Και δεν ξέρω και ποιο δρόμο θα πρέπει να διαλέξω. Δεν είναι το καινούριο που φοβάμαι, αλλά εκείνο που ίσως πρέπει να του δώσω μία ευκαιρία ακόμα. Ίσως αυτή είναι η λέξη-κλειδί, το “ακόμα”. Πως θα ξέρεις, όμως, εάν δεν έχεις δοκιμάσει? Και στις δύο περιπτώσεις. Υπάρχει λάθος και σωστό? Υπάρχει γυρισμός? Ή απλά μόνο διάφορες διαδρομές προς διάφορες κατευθύνσεις? Και δεν είμαι, καν, σίγουρη, εάν στέκομαι τελικά στο σταυροδρόμι, ανήμπορη να αποφασίσω, ή εάν έχω ήδη πάρει το δρόμο. Ποιο δρόμο, όμως? The road less travelled? Or the road where you have to think less about the route?

Κι εάν εμείς, εσύ και εγώ, δεν καταφέρουμε ποτέ να γίνουμε ευτυχισμένοι πραγματικά?

Φτάνει μόνο η αγάπη?

Κι εάν είναι ο φόβος, τώρα, που με κρατάει εδώ? Τι υπάρχει, άραγε, παρακάτω?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s