Κανένας δε θα πάρει τη θέση σου

Πώς μπορεί ένας μόνο άνθρωπος να σημαδέψει τόσο έντονα τη ζωή μου;

Τόσο ανεπανόρθωτα.

Γιατί έγινες εσύ το απόλυτο; Με ποιο δικαίωμα έγινες το μέτρο σύγκρισης γι’ όσους μπήκαν στη ζυγαριά της ζωής μου;Πάντα εσύ από τη μία μεριά και όλοι οι υπόλοιποι από την άλλη. Πάντα εσύ να υπερέχεις και πάντα οι άλλοι τόσο λίγοι.

Υποδεέστερα ανθρωπάκια. Μικρά μπρος στο μεγαλείο σου. Συνειδητά τα αριθμώ. Ο αριθμός ένα πάντα εσύ, οι άλλοι νούμερα αδιάφορα.

Νοητά τα κατατάσσω σε εξισώσεις. Κάνω πράξεις κι υπολογισμούς που πάντα φέρνουν αποτέλεσμα διαφορετικό από το δικό σου. Αποτελείς θεώρημα θεμελιώδες και ψάχνω μανιωδώς να τ’ αποδείξω.

Με τρελαίνεις! Δε μπορώ με τίποτα να λύσω αυτήν την εξίσωση.

Παίρνω τη λογική από το χέρι και την πάω μια βόλτα. Να τη διασκεδάσω. Τη στέφω βασίλισσα και την περιφέρω μεγαλόπρεπα. Σε δρόμους που δεν έχω ξαναπερπατήσει. Για να μην υπάρχει καμία αναφορά από σένα.

Τη βάζω και πολιορκεί σώματα ξένα. Κατακτά σώματα άδεια. Άδεια από σένα.

Τρέχω με ιλιγγιώδεις ταχύτητες μέσα στην πόλη, μήπως και καταφέρω να ξεφύγω από τη σκέψη σου που στοιχειώνει την κάθε κίνησή μου.

Μάταια, όμως.

Είσαι πάντοτε, ως δια μαγείας, ένα βήμα μπροστά. Πώς ξέρεις πού θέλω να πάω; Γιατί τρυπώνεις σε πρόσωπα που δε σου μοιάζουν; Γιατί κατοικείς σε σώματα που δεν είναι δικά σου;

Απάντησέ μου, πού να πάρει!

Στήνω το συναίσθημα στο ένα μέτρο και το πυροβολώ. Να μη σ’ αισθάνομαι. Να μη σε σκέφτομαι.

Λαβύρινθος οι σκέψεις μου και το χάρτη για την έξοδο τον έχεις κλέψει εσύ. Τον έκαψες και πάνω στ’ αποκαΐδια χόρεψες. Κυρίαρχος και νικητής.

Τόσο μεγαλοπρεπής.

Ποιος μπορεί, άραγε, να συγκριθεί μαζί σου;

Κι αν στοιχηματίσω, ξέρω εξ’ αρχής πως θα χάσω. Γι’ αυτό είμαι, άλλωστε, εδώ. Αβοήθητη μπροστά στην παλίρροια.

Ήσουν ένα ρίσκο που έπρεπε να πάρω. Άνοιξα τα μάτια και τ’ αυτιά μου στην υστερία της στιγμής σου. Χάθηκα στη δίνη σου.

Ίσως αυτό να σ’ έστεψε βασιλιά και σου ‘δωσε το αναφαίρετο δικαίωμα να στοιχειώνεις τα δωμάτια του κάστρου μου. Ο κόκκινος μανδύας που φοράς δεν ταιριάζει σε κανέναν άλλο κοινό θνητό. Τόσο σ’ έχω εξιδανικεύσει, που ακόμα και ασυνείδητα μπαίνω στη διαδικασία να τους συγκρίνω όλους μαζί σου.

Κανείς, όμως, δεν είναι σαν και σένα. Κανείς δε μαγειρεύει σαν εσένα. Κανείς δε χρησιμοποιεί τις λέξεις, όπως εσύ. Κανείς δεν κάνει έρωτα, όπως έκανες, εσύ σε μένα. Ούτε και ξέρει ν’ επιδιορθώνει το καθετί που χάλαγε. Όλα τα έσπαγες μόνος σου κι όλα μόνος σου τα κολλούσες ξανά, για να μου αποδείξεις, πως ό,τι κι αν κάνω, όποιος κι αν είναι πλάι μου, συνειδητά ή ασυνείδητα θα τον συγκρίνω μαζί σου. Γιατί εσύ μόνο τα μπορείς όλα. Εσύ έχεις τη δύναμη. Εσύ έχεις την πίτα, εσύ και το μαχαίρι.

Κι εγώ συνεπαρμένη απ’ αυτή τη μαγική σου δύναμη.

Μ’ ακούς που σου μιλάω;

Τα φιλιά σου θα ‘ναι πάντα τα πιο γλυκά και τα χάδια σου τα πιο απαλά. Κι είναι αυτό, γαμώτο, που δε βρίσκω άλλον σαν και σένα. Όλοι μου φαίνονται τόσο ξενέρωτοι.

Κανείς δεν είναι αντάξιος σου.

Πώς γίνεται ν´ εξουσιάζεις το κορμί μου από τόσο μακριά; Στη σκέψη σου και μόνο να τρέμω;

Κανείς δεν είναι εσύ.

Κι εγώ;

Εγώ θέλω κάθε κομμάτι σου. Ν’ εξουσιάζω κι εγώ κάθε σκέψη σου. Τις πιο μύχιες, τις πιο απόκρυφες. Θέλω κάθε εκατοστό από το σώμα σου. Να μου ανήκει. Κυρίως, όμως, θέλω αυτά που δε μπορείς να μου δώσεις. Όλα εκείνα, που πεισματικά μου αρνείσαι.

Κι αφού, τελικά, τίποτε δε μου δίνεις, γιατί δε μ’ αφήνεις στην ησυχία μου; Κατέβα από το θρόνο σου και άσε το στέμμα σου στην άκρη. Οι ιαχές έπαψαν. Ο πόλεμος τελείωσε.

Οι δαίμονες μου δε μου φωνάζουν πια κι οι μύθοι, πάντα, καταρρίπτονται, να ξέρεις.

May the bridges I burn, light the way!

Πρώτη δημοσίευση: Pillowfights.gr

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s