Μου δίνεις ένα τσιγάρο και τη ζωή σου;

Λένε πως πολλά ζευγάρια αρχίζουν να μοιάζουν μεταξύ τους, όσο περνάει ο καιρός. Πως χρόνο με το χρόνο που προστίθεται στη σχέση, οι άνθρωποι, τόσο φυσιογνωμικά, όσο και στις προτιμήσεις τους συγκλίνουν. Ο ένας παίρνει χαρακτηριστικά από τον άλλον.

Αυτό σαφώς είναι μια πολύ όμορφη και ρομαντική αντίληψη κι αφορά κυρίως τις γενιές των γονιών μας.

Τι συμβαίνει, όμως, με τα σύγχρονα ζευγάρια, όπου ο καθένας μας αποτελεί μία τόσο ξεχωριστή κι ιδιαίτερη οντότητα, ίσως μερικές φορές και περισσότερο απ’ όσο επιβάλλεται;

Ο άνθρωπος αποτελεί ον μιμητικό, ακόμα κι όταν αυτό συμβαίνει ασυναίσθητα. Οι περισσότεροι από μας, όταν περνάμε πολύ χρόνο με κάποιον, καταλήγουμε να μιμούμαστε συμπεριφορές, να υιοθετούμε εκφράσεις, να χρησιμοποιούμε λέξεις και να κάνουμε κινήσεις που κάνει κι εκείνος.

Έχει να κάνει, κυρίως, με κοινούς κώδικες επικοινωνίας που αναπτύσσονται υποσυνείδητα και υποδηλώνουν την οικειότητα ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα άτομα, τα οποία έχουν περάσει πολύ χρόνο μαζί. Συνήθως, εκείνος που έχει πιο έντονη προσωπικότητα ή που είναι πιο εκφραστικός, χρησιμοποιώντας συνεχώς κινήσεις και λέξεις, επηρεάζει τον άλλον.

Για το λόγο αυτό, πολλές φορές βλέπουμε φίλους που ντύνονται σχεδόν πανομοιότυπα -ακόμα κι αν δεν το ‘χουν συνεννοηθεί από πριν- χρησιμοποιούν συγκεκριμένες εκφράσεις κι οι κινήσεις του ενός αποτελούν καθρέφτη του άλλου.

Και όσο εμφανές είναι αυτό στις φιλίες, άλλο τόσο είναι και στις ερωτικές σχέσεις.

Τυχαίνει κι αρκετά ζευγάρια, έπειτα από κάποιο διάστημα που είναι μαζί, υιοθετούν τις ίδιες συνήθειες, έχουν τις ίδιες προτιμήσεις σε μουσικές, τσιγάρα, φαγητά, κι ένα σωρό άλλα πράγματα ή να υποστηρίζουν τις ίδιες απόψεις.

Προσοχή! Δεν εννοούμε όλα εκείνα τα κοινά χαρακτηριστικά που έφεραν κοντά δυο ανθρώπους. Που τους έκαναν συμβατούς τον έναν με τον άλλον. Δεν πρόκειται για το «πόσο πολύ μοιάζουμε εμείς οι δυο, μάτια μου», όσο για το «σ’ αντιγράφω, γιατί δεν ξέρω τι άλλο να κάνω».

Για παράδειγμα: έχεις τον Χ, ο οποίος είναι λίγο εναλλακτικός γκόμενος, ακούει ψαγμένη μουσική, συχνάζει σε πιο underground μέρη και καπνίζει στριφτά τσιγάρα. Από την άλλη πλευρά έχεις την Ψ, η οποία είναι λίγο πιο mainstream τυπάκι, ακούει τα πάντα, αλλά της αρέσει να πηγαίνει και στα μπουζούκια πού και πού, βγαίνει σ’ όποιο μαγαζί είναι της μόδας πάνω σ’ έναν πολύ συγκεκριμένο άξονα της νυχτερινής ζωής και καπνίζει συγκεκριμένη μάρκα τσιγάρων τα τελευταία δέκα χρόνια, την οποία δεν αλλάζει με τίποτα.

Και δίνει ο Θεός κι η Παναγία κι αυτοί οι άνθρωποι ερωτεύονται μεταξύ τους. Φαινομενικά αντίθετοι, αλλά και τόσο χαριτωμένοι μαζί.

Με μαθηματική ακρίβεια σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα αρχίζει ν’ αχνοφαίνεται μία μετάλλαξη. Στην αρχή, προφανώς, αλλάζουν οι προτιμήσεις στις εξόδους, διότι θέλει ο ένας να δοκιμάζει τον κόσμο του άλλου. Το διαφορετικό πάντα είναι ενδιαφέρον.

Έπειτα μπορεί ν’ αλλάξει ο τρόπος ντυσίματος. Να προσομοιωθεί μ’ αυτόν του συντρόφου μας. Σε λίγο καιρό η Ψ θα καπνίζει στριφτά, ενώ ορκιζόταν αιώνια αγάπη στη μάρκα της, επειδή «είναι πιο εύγεστος ο καπνός».  Στο τέλος, θ’ αποποιηθεί κι οποιαδήποτε σχέση με νυχτερινά κέντρα διασκεδάσεως και θα φτύνει τον κόρφο της, κάθε φορά που θα περνάει έξω από κάποιο απ’ αυτά.

Το παραπάνω περιστατικό μπορεί και συμβεί κι αντίστροφα, σαφώς. Πρόκειται για κάτι που «χτυπάει» και τα δύο φύλα, ίσως με ελαφρώς περισσότερα κρούσματα στο γυναικείο πληθυσμό.

Γι’ όσο, λοιπόν, κρατήσει αυτή η σχέση ο ένας από τους δύο περισσότερο από τον άλλον θα μεταλλαχθεί στο σύντροφό του. Θα πάρει πράγματα και θ’ αναπτύξει συνήθειες που μπορεί αρχικά να φαίνεται ότι αποτελούν μία συνειδητή επιλογή, αλλά στην ουσία αποκαλύπτει, πολύ περισσότερο από την κοινή βάση επικοινωνίας και την ανάγκη να «ταιριάξω κάπου», την αδυναμία ν’ αποτελέσει μία αυτόνομη ύπαρξη που υποστηρίζει τις επιλογές και τις προτιμήσεις της.

Κι η αλήθεια είναι, πως μπορεί και να μην υπάρχει τίποτε το μεμπτό σ’ όλο αυτό το σκηνικό. Ίσα-ίσα η ποικιλία κι η διαφοροποίηση κάθε άλλο παρά κακά είναι. Το πιο παράδοξο μ’ αυτό το φαινόμενο, όμως, είναι ότι διαρκεί όσο διαρκεί κι η σχέση. Αποτελεί, δηλαδή, μία μεταβλητή, η οποία διαφοροποιείται κάθε φορά που αλλάζουν κι οι σύντροφοί μας.

Συλλέγουμε στοιχεία από τον κάθε άνθρωπο που περνάει από τη ζωή μας και με τη σειρά μας επηρεάζουμε κι εμείς τους συντρόφους μας. Σημασία έχει να κρατάμε τα στοιχεία εκείνα που μας ταιριάζουν και μας εξελίσσουν.

Να μην εγκλωβιζόμαστε σε πρότυπα συμπεριφορών και συνηθειών που δεν είμαστε εμείς. Κι εν κατακλείδα, να μην ξεχνάμε τελικά τι σόι τσιγάρα θέλουμε να καπνίζουμε. Ή ας είναι, ας μπλέξουμε με έναν αντικαπνιστή.

Πρώτη δημοσίευση: Pillowfights.gr

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s