Σε σκοτώνω πριν με σκοτώσεις εσύ!

Με τ’ απωθημένα δεν τα πάω και πολύ καλά. Στο ‘χω ξαναπεί ότι αυτό το μεταξύ μας, μόνο απωθημένο δεν είναι.

Εσύ, πρωταγωνιστής σε μία παράσταση παράλογη κι εγώ θεατής κι αμέτοχη ν’ ακούω τους διαλόγους που εσύ κι εγώ θα έπρεπε να κάνουμε στον ξύπνιο μας κι όχι σε κάποιο όνειρο.

Όλα στα ‘χω πει κι ας μην έχει καταφέρει το στόμα μου ν’ αρθρώσει ούτε λέξη. Κι αν κάτι ακόμα θέλω να σου πω, φίλα με από τώρα και μην αφήσεις καμία λέξη να βγει από τα χείλη μου. Καλύτερα να μη μάθεις τίποτε απ’ όσα σκέφτηκα.

Θα σε σκοτώσω, λοιπόν, πριν με σκοτώσεις εσύ.

Τι αξία έχει, άλλωστε, να μάθεις πόσο πολύ μου αρέσει η παρέα σου; Πόσο μου αρέσει να σε παρατηρώ καθώς μιλάς; Κι αυτό που με συγκλονίζει είναι ότι έπειτα από τόσο καιρό, δεν έχω καταφέρει να μάθω τις λεπτομέρειες στο πρόσωπό σου. Ίσως γιατί τώρα κατάφερα να σε κοιτάξω στα μάτια. Τα σημάδια στο κορμί σου δεν έχω μάθει να τα μετρώ. Ίσως επειδή εσύ έχεις αγαπήσει ολοκληρωτικά το δικό μου σώμα κι έχω τόσο αφεθεί σ’ αυτό που συμβαίνει. Ίσως να το ξέρεις καλύτερα κι από μένα τώρα πια. Πώς αντιδρά στα φιλιά και στα χάδια σου. Πώς ριγεί στο κάθε σου άγγιγμα.

Ξέρεις να το κάνεις να ξυπνάει, να τεντώνεται από ηδονή και να μην ησυχάζει, εάν δε σε νιώσει μέσα του.

Τι σημασία έχει να ξέρεις πώς η επαφή με το δέρμα σου είναι μεθυστική; Επιτακτική, θα έλεγα. Μεταφέρει τον ηλεκτρισμό ανάμεσα στα σώματά μας. Ο τρόπος που με ξεντύνεις και μένω με μιας γυμνή μπροστά σου μοιάζει με τελετουργία μυστική. Με καθηλώνεις, καθώς με τραβάς με δύναμη κοντά σου.

Με φιλάς και παρασύρομαι σε μια δίνη. Ξέρω, ότι απ’ αυτό το σημείο κι έπειτα, ό,τι κι αν ακολουθήσει, θα ξεπεράσει τα όρια της λογικής μου. Κι η λογική ποτέ δεν υπάκουσε σ’ αυτό που συμβαίνει ανάμεσά μας. Μπαίνει σαν ρυθμιστής να δώσει τον τόνο στην κυκλοφορία, όταν είμαστε χώρια, και μόλις βρεθούμε ξανά, εξαφανίζεται πάλι.

Ξέρει, πως δεν έχει θέση στο τώρα μας. Αποχωρεί, όμως, με το κεφάλι ψηλά, χαμογελώντας. Γιατί ξέρει, επίσης, πως όταν ξημερώσει η επόμενη μέρα, εκείνη θα ‘ναι και πάλι φύλακας στις επάλξεις του μυαλού μας.

Όταν η τρέλα αποχωρήσει, η λογική θα επιστρέψει για να μαζέψει τα σπασμένα, να τακτοποιήσει τα μαξιλάρια στον καναπέ και να συγυρίσει, κάπως, όσα ο τυφώνας σκόρπισε στο πέρασμά του.

Εσύ, όμως, ζεις ακόμα μέσα στα σεντόνια. Τ’ άρωμά σου μπερδεύεται με το δικό μου. Ώρες μετά και μυρίζω από σένα. Δε θα τα βάλω ακόμα στ’ άπλυτα. Θέλω λίγο ακόμα από τη μυρωδιά σου πάνω μου. Ν’ ακουμπάω στα μαξιλάρια που ακουμπούσες κι εσύ πριν από λίγες μόνον ώρες. Να αισθάνομαι τα χέρια σου επάνω στο σώμα μου. Να αναβιώνω μία-μία τις στιγμές μας και να ριγώ απ’ όσα ο νους και το κορμί μου αδυνατούν ν’ αποβάλλουν.

Μείνε για λίγο ακόμα έτσι.

Η αίσθηση, ότι γινόμαστε ένα κι ας εξακολουθούμε να είμαστε δύο οντότητες τόσο ανεξάρτητες και τόσο ξεχωριστές. Στοιχειώνεις κι άλλα μέρη στο σώμα μου. Διαδρομές που δεν κάναμε ακόμα. Κι ένας χάρτης που πάντα βγάζει στον ίδιο προορισμό, μα κάθε φορά από άλλο μονοπάτι.

Κι έχω τόσο πολύ μιλήσει για σένα και για μένα κι όμως δεν τολμώ ν’ ονειρευτώ το μετά, να γευτώ το «μαζί». Αρνούμαι να δώσω μία ευκαιρία και κρατώ καλά υψωμένες τις άμυνές μου. Μπορώ να κερδίσω κι όμως επιλέγω να χάνω.

Να σε χάνω σε μετρημένες φορές κι ώρες που κυλούν βασανιστικά αργά και ταυτόχρονα εξωπραγματικά γρήγορα. Κάθε συνάντηση φαντάζει να κρατάει μέρες κι είναι τόση η προσμονή μου κάθε φορά που ακόμα δεν έχω μάθει να χαλιναγωγώ τον ενθουσιασμό μου.

Κρατώ στιγμές πολύτιμες τις στιγμές μας, σκόρπιες κουβέντες ανάμεσα σε τσαλακωμένα σεντόνια και σε πεταμένα στο πάτωμα μαξιλάρια που μας ενοχλούσαν. Σε ρούχα που ανακατεύτηκαν πάνω στην έξαψη της επαφής. Σε φώτα που έμειναν ανοιχτά και σε μουσικές που «έντυναν» τη στιγμή. Στην αγκαλιά σου που ‘ναι πάντα τόσο άνετη και τόσο οικεία. Έχουμε ενώσει σώματα και βλέμματά κι έπειτα μένουμε απλά ξαπλωμένοι, χαζεύοντας το ταβάνι, παρατηρώντας τα αντικείμενα γύρω μας. Μιλάμε γι’ ένα σωρό πράγματα. Με ρωτάς κι εγώ σου απαντάω. Παίζεις με τα μαλλιά μου κι εγώ χαϊδεύω το στέρνο σου. Γελάμε.

Με σένα είχα πάντα την αίσθηση, ότι είμαστε δύο πλανήτες σε τροχιά. Ο ένας δορυφόρος είναι του άλλου. Κι ύστερα, είναι όλες εκείνες οι λεπτομέρειες, που πάντα κάνουν όλη τη διαφορά και μας αιχμαλωτίζουν.

Οι λεπτομέρειες αυτές, τόσο ανεπαίσθητες και τόσο σημαντικές, μας κάνουν και σκαλώνουμε σε καταστάσεις κι ανθρώπους. Όλα όσα δεν είπαμε και κρύφτηκαν στις λέξεις που έμειναν ανείπωτες, γιατί ακόμα δεν είναι ώριμος ο καιρός του.

Όσα τρύπωσαν σε πράξεις συνήθειας, που όμως δε με ‘χεις συνηθίσει. Πώς θα μπορούσες, άλλωστε;

Ξέρεις κάτι;

Δε μπορώ να μη σε σκέφτομαι τελικά. Με ξεπερνάει. Είναι πολύ παραπάνω απ’ αυτό που μπορώ να ελέγξω. Κι όσα κι αν αρνούμαι πεισματικά στον εαυτό μου ότι αισθάνομαι για σένα, τελικά καταλήγω να θέλω περισσότερα.

Θέλω βράδια που θα είμαστε αραγμένοι στο σπίτι και θα πεταγόμαστε να πάρουμε πίτσα. Θα την τρώμε στο κρεβάτι και θα γελάμε. Θέλω μια ολόκληρη μέρα μαζί σου. Μια βόλτα με τη μηχανή κι ένα ταξίδι. Ίσως ακόμα και μια ολόκληρη ζωή.

Δεν είμαι καθόλου καλή στην ανάπτυξη επιχειρημάτων κι ούτε διαθέτω τρομερή πειθώ. Δε μπορώ να σε πείσω για κάτι. Δε μπορώ, επίσης, και να σου υποσχεθώ κάτι. Επιμένω, όμως, μαζί σου, γιατί μου κινείς απίστευτα το ενδιαφέρον.

Είμαι αρκετά κάθετη στους ανθρώπους και στις καταστάσεις που ξέρω ότι δε μου κάνουν. Εσύ, όμως, με κάνεις να θέλω να σ’ ανακαλύψω και ταυτόχρονα ν’ αναρωτιέμαι γι’ όλα εκείνα που ποτέ δε θα μάθω.

Εσύ κι εγώ θα κάνουμε ατέρμονους κύκλους σε απόσταση ασφαλείας, ο ένας γύρω από τον άλλο. Μια φορά στο τόσο οι διαδρομές μας θα τέμνονται. Εκεί σε στιγμές μόνο δικές μας, θα κολυμπάμε στους ωκεανούς που κάποτε έσμιξαν τα σώματά μας.

Γι’ αυτό σου λέω: πατάω εγώ τη σκανδάλη, πριν το κάνεις εσύ. Βάζω τελεία σε μία ιστορία που δεν έχω δει το πραγματικό της τέλος ή έστω το τέλος που θα ‘θελα να δω. Φεύγω, πριν καν αρχίσουμε.

Σε σκοτώνω, πριν με σκοτώσεις εσύ.

Πρώτη δημοσίευση: Pillowfights.gr

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s